Op naar de afwerking !

Ondertussen zijn we 3 maanden na operatie …

Het was daarom opnieuw tijd voor een controle bij de plastisch chirurg (enfin bij de assistenten zoals meestal het geval is). Bij een vorige controle was het opgevallen dat het litteken van mijn navel niet zo mooi genas.

Had ik dat trouwens al verteld ? Ik heb een nieuwe navel !

Even uitleggen misschien … Doordat ze vel van mijn buik hebben weggenomen om mijn borst opnieuw te maken, hebben ze mijn buikvel naar beneden getrokken (klinkt ingewikkeld en vies maar valt wel mee hoor). Hierdoor zou mijn navel op een nogal rare plaats gestaan hebben, daarom hebben ze dus maar een nieuwe gemaakt. Beetje schrikken want ik wist dit op voorhand helemaal niet.

Mijn oude litteken van een vroeger navelpiercing is daarmee mooi verdwenen. Jammer genoeg zijn er dus nieuwe littekens voor in de plaats gekomen die niet zo mooi genezen. Daar en op ondertussen nog een aantal andere plaatsen zijn er wat verdikkingen te zien. Beetje lelijk … gelukkig word ik opgevolgd door plastisch chirurgen die een zo goed mogelijk resultaat willen.

De eerste stap was een littekenzalf met een siliconenpleister op de navel. Ondertussen ben ik nu elke dag wel even bezig met mezelf vol te plakken met van die pleisters. Finger’s crossed dat het wat uithaalt want die pleisters zijn allesbehalve goedkoop … De volgende stap zou een injectie zijn met cortisonen in de verdikkingen maar dat doen ze liever niet. Ze weten niet hoe een lichaam reageert en dan zouden er putjes kunnen ontstaan en dat is moeilijker om te herstellen !

Buiten dit “probleempje” verloopt alles zoals het hoort ! Alles geneest goed en dat alles nog wat trekkerig of hard voelt met momenten, is compleet normaal.

Het is vooral in het begin erg zwaar geweest maar het is fijn dat ik nu te horen krijg dat het goed gaat. Nu is het wachten op de volgende stap. Volgende maand heb ik een afspraak met de plastisch chirurg zelf en die gaat kijken of er nog een correctie moet gebeuren. Ik ga ervan uit (lees : ik hoop) dat dit het geval zal zijn.

Ik krijg namelijk heel vaak de vraag of ik tevreden ben. Iedereen verwacht dan een volmondige “ja”. Ik ben heel blij dat mijn linkerborst is weggehaald en daarmee het risico op een nieuwe borstkanker tot enkele percenten werd gereduceerd. Voor dit gedeelte een absoluut volmondige “JA”.

Ben ik tevreden over de reconstructie ? Wel laat me het zo stellen : het is niet omdat er terug volume zit dat daarmee alles voorbij is. Uiteraard is het fantastisch dat ik terug alles kan dragen zonder dat ik constant bewust moet zijn van wat ik doe of hoe ik me beweeg. Ik ben ook absoluut extatisch dat ik mijn borstprothese heb kunnen opbergen. Dit was maar een vervelend log en zwaar ding. Langs de andere kant is het momenteel echt niet leuk om mezelf in de spiegel te zien (niet dat een plat vlak zo leuk was maar toch …). Een foto vind ik te ver gaan maar laat me even schetsen : een litteken over de hele breedte van mijn onderbuik, litteken aan de navel, litteken over de hele omtrek van mijn rechterborst, littekens op mijn linkerborst, kleurverschil tussen het oude en nieuwe vel en donshaartjes op de plaatsen waar buikvel werd gebruikt (want ja op je buik heb je donshaartjes en op je borst niet). Daar komen nog de restanten van de voorgaande behandelingen bij. Hiermee bedoel ik een poortkatheter die je ziet zitten, het litteken hiervan en verkleuringen door bestralingen. Bovendien is er nu ook nog een vrij groot volumeverschil tussen de linker en de rechterborst.

Ik weet dat de chirurgen ongelofelijk veel kunnen en ik vertrouw er ook op dat het goed komt. Begrijp me niet verkeerd, ik ben ongelofelijk dankbaar dat mijn herstel zo goed gelopen is en dat ik al op dit punt sta in mijn traject. 2 jaar geleden moest alles nog beginnen en nu denk ik aan de afwerking. Ik ben bij de gelukkigen die dit kunnen meemaken. Maar dat wil niet zeggen dat ik ook niet mag denken aan de risico’s, wat ik heb verloren heb en wat ik heb moeten missen. En laat ons zeggen dat al die littekens me momenteel nog te veel herinneren aan de negatieve kanten van het hele verhaal.

Een reactie op “Op naar de afwerking !

  1. Het is een beetje dubbel hè. Natuurlijk is het geweldig dat je staat waar je staat, en toch kan je al de rest niet uitgommen. De littekens zorgen ervoor dat je elke keer opnieuw bij wijze van spreken het verleden in getrokken wordt, terwijl je liefst alleen maar vooruit wil. Ook al kunnen de dokters veel, voor een stuk zal het altijd een “voor” en “na” blijven, en dat is best moeilijk. Zelfs al ben je dankbaar. Zelfs al doe je het allemaal supergoed. Dikke knuffel! xxx

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s