Blij … blijer … blijst !

Mijn laatste blogbericht is alweer even geleden. Hoog tijd dus om de draad weer op te pikken. Het is niet zo dat er ondertussen niets gebeurt is … integendeel !

Laat me beginnen met een stukje over goed nieuws. Ik heb ondertussen de resultaten van het genetische onderzoek en jawel, het was negatief ! Ik ben geen drager ! Hoe erg ik heb geprobeerd om er niet aan te denken, hoe erg is me dit ook mislukt. Vooral de laatste dagen was het zenuwachtig nagelbijten. Zowel mijn buikgevoel als dat van mijn vriend zeiden dat het goed nieuws zou zijn, toch waren we er niet gerust in. Ik had geen idee hoe ik zou reageren moest het slecht nieuws geweest zijn. Nog meer ziekenhuisbezoeken en nog meer onzekerheid ? Nee dank je !

Toen we in de wachtzaal gingen zitten zei ik “ik hoop dat het een assistent is en niet de professor”. Ik denk dat dit eerste keer was dat ik niet hoopte de prof te zien. Vermits het een zeldzame afwijking is en het uitzonderlijk zou zijn moest iemand 2 afwijkingen bezitten, kon ik niet geloven dat een assistent me dit nieuws zou brengen (al weet je natuurlijk nooit). Toen ik de assistente zag verschijnen was ik dus erg blij en inderdaad, 5 minuten later we onderweg naar buiten met het goede nieuws.

Extreme blijheid en opluchting, ik denk dat je ons gevoel zo best kan omschrijven. Ik heb oprecht geen idee hoe ik slecht nieuws had kunnen verwerken. Je moet er natuurlijk mee omgaan maar toch …

Die avond was ons ergste probleem dat Hannelore was gevallen in de opvang. We waren ons allebei erg bewust dat het heel anders had kunnen zijn. Het is toch opmerkelijk dat 1 moment of 1 gebeurtenis ervoor kunnen zorgen dat je dag, week of zelfs je leven er heel anders kan gaan uitzien.

Het is nu de tweede keer dat we goed nieuws krijgen tijdens een consultatie. Eerst kregen we te horen dat mijn linkerborst volledig in orde was en nu dit. Hopelijk kan dit er mee voor zorgen dat mijn perceptie mag ziekenhuizen wat gaat veranderen. Momenteel word ik namelijk nog steeds misselijk als ik de inkomhal van het UZ binnenwandel. De geuren (vooral die van de zeepjes in de wc’s – bweeeeeeeek) en de omgeving doet me steeds terugdenken aan de behandelingen maar ook aan al het slechte nieuws dat we hier al hebben gekregen. Laat ons hopen dat dit goeie nieuws er mee kan voor zorgen dat mijn maag wat rustig blijft in de toekomst :-).

 

 

 

Een reactie op “Blij … blijer … blijst !

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s