Goed nieuws !

Vandaag was het weer even een spannende dag !

Bij mijn ontslag uit het ziekenhuis kreeg ik een aantal opvolgafspraken mee. Eentje daarvan was om de nabehandeling te bespreken op het borstcentrum. Meteen kwamen er een aantal akelige herinneringen naar boven. Het was namelijk op dit gesprek anderhalf jaar geleden dat ik te horen kreeg dat er een chemokuur en bestralingen zouden volgen.

Ik was dus meteen wat ongemakkelijk. Ik had ook geen idee waar deze afspraak vandaag kwam. Het was pas op dat moment dat ik te horen kreeg dat de preventief geamputeerde borst onderzocht zou worden op kwaadaardige cellen. Als ik erover nadenk is dat normaal natuurlijk maar tot op dat moment had ik hier nog geen moment bij stilgestaan. Ik wist ook dat de kans klein zou zijn dat ze wat vonden want ik was twee maanden voordien nog op controle geweest … maar toch … Wat als er toch wat was ? Op de scans zie je natuurlijk ook niet alles …

Ik mocht er niet aan denken dat ik opnieuw aan de chemo zou moeten, brrrrrr …. Ik krijg er spontaan koude rillingen van !

Gelukkig was alles in orde ! Niets gevonden ! De wondes van de operaties genezen ook erg mooi. Volgens de professor kwam ik al vlotjes aangewandeld. Ik heb duidelijk een andere interpretatie van vlotjes want naar mijn gevoel waggel ik nog wat krom van hier naar daar, maar hé wie ben ik om de dokter tegen te spreken :-).

Ik kreeg ook te horen dat ik vanaf nu maar om de zes maanden meer op controle moet komen en dat deze controles enkel nog zullen bestaan uit bloednames om de tumormarker te bepalen. Hmmm … toch wat gemengde gevoelens hierbij. Ik snap de redenering uiteraard. Door de amputate is het risico voor het grootste deel weggenomen. Naar hun mening is het risico op een nieuwe borsttumor zo klein geworden dat een MRI of mammografie niet langer nodig is. Dat is goed uiteraard. De artsen volgen nu enkel de “bestaande” tumor op. Met andere woorden, ze zoeken enkel nog naar uitzaaiingen van wat geweest is.

FavoQuoteOfTheWeek-Quote-01
Dat is een mooie maar best wel moeilijk !

Eigenlijk goed nieuws maar toch knabbelt er wat angst binnenin. Niet dat ik graag onder de scanner ga maar het gaf wel een geruststelling iedere keer. Iedere keer was ik toch weer even “zeker” dat het ok was. Dit valt weg. Ik moet voor mezelf nog even verwerken hoe ik hier moet mee omgaan.

Maar laten we vooral het positieve van vandaag onthouden. De resultaten waren goed en we moeten in de toekomst weer wat minder frequent richting ziekenhuis !

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s