Geduld hebben mevrouw !

CZ6pP3-WIAAIdNY

Voor je aan je chemobehandeling begint, krijg je via allerlei kanalen informatie over de mogelijke bijwerkingen. Je krijgt een uitleg van je trajectbegeleidster, een infosessie, een brochure en zelfs een rondleiding op de dagzaal waar je de chemokuren zal krijgen. Je weet dat je bepaalde bijwerkingen mag verwachten en je bent er klaar voor ! Je bent klaar om de strijd aan te gaan en deze te winnen !

Ik stelde me in op een behandeling van een 6-tal maanden en was er dan ook van overtuigd dat ik hierna snel weer de oude zou zijn. Niemand, maar dan echt ook niemand heeft mij gewaarschuwd voor eventuele naklachten. Ok … ik zou nog wel een tijdje moe zijn maar verder zou ik al snel weer mijn leven kunnen instappen.

Al snel kwam de ontnuchtering want naast de emotionele ontreddering zijn er ook heel wat fysieke beperkingen die er opeens blijken “bij te horen”.

Sinds de chemo heb ik erg snel overbelastingen van mijn spieren en gewrichten over mijn hele lichaam. Maar het zijn vooral mijn handen die me parten spelen. Die doen zoveel pijn … bij de kleinste dingen. Mijn dochter opheffen, aardappels of groenten kuisen, auto rijden, fietsen, … . Ik kan alles maar alles maar eventjes. Mijn handen verkrampen  dan en het stopt. De pijn achteraf is vreselijk. Een uurtje achter de computer ? Dat is iets wat de meesten mensen doen zonder erover na te denken … De berichten hier, die typ ik meestal in 3 of 4 sessies.

Ik heb ondertussen al heel wat scans, bloedonderzoeken en afspraken erop zitten maar buiten een beetje reuma is er niets te zien. De artsen wijten het volledig aan de chemo. De optie … pijnstilling, vitaminesupplementen maar vooral geduld hebben ! Best wel vervelend als je job bestaat uit de hele dag computeren.

Ik spreek over de artsen maar dat zijn de artsen die vallen buiten de oncologie. Bij hen heb ik meestal het gevoel dat ze me niet serieus nemen.

  • Mevrouw, van de Taxol zou u tintelingen hebben.
  • Mevrouw, u krijgt geen hormoonmedicatie meer ter nabehandeling. Uw klachten zien we meestal bij dat soort medicatie.
  • Mevrouw, we zijn een jaar na de chemo. De last die u heeft kan niet meer van de chemo zijn.
  • Nee mevrouw, we horen uw klachten niet vaker.

Geloof me, je komt buiten bij deze afspraken met het gevoel dat je een grote aansteller bent.

Het gevolg is dat nog steeds niet terug aan het werk ben en dat ik me steeds vaker afvraag of het mij ooit nog zal lukken mijn oude job uit te voeren. Maar wat als ik dat niet meer ga kunnen ? Wat moet ik dan gaan doen ? Opnieuw studeren ? En welke job zal ik nog wel aan kunnen ?

Maar ook andere vragen steken de kop op. Mijn kinderwens is nog erg groot. Zal ik het nog aankunnen om een kleine baby te verzorgen ? Als ik eerlijk ben op dit moment moet ik hierop nee antwoorden en dat doet pijn …

Verder merk ik dat ik ook in mijn omgeving op steeds meer onbegrip stuit. Niemand verwacht dat een 33 jarige vrouw zoveel dingen niet meer vlotjes kan. Je krijgt dan vragen zoals “Hoe kan dit zolang duren ?” of opmerkingen “Misschien moet je terug aan het werk, dat zal je zinnen verzetten”. Allemaal goedbedoeld maar na een tijdje voel je je alleen nog maar onbegrepen.

Ik besef dat ik inderdaad nog veel geduld zal moeten oefenen en misschien zal ik er zelfs  mee moeten leren leven. Dit maakt me op sommige dagen erg kwaad. Ik blijf zoeken naar een oplossing maar besef ook dat het voor een deel een aanvaardigingsproces is waar ik door moet.

Begrijp me ook zeker niet verkeerd, ik ben dankbaar voor het feit dat ik er nog mag zijn. Dankbaar voor elke nieuwe dag ! Het zou alleen erg fijn geweest zijn moest iemand op voorhand aan me hebben verteld dat er mogelijks blijvende klachten konden optreden. Had dit verschil gemaakt ? Nee, de chemokuur doe je toch want je wilt leven. Maar de aanvaarding zou naar mijn gevoel veel eenvoudiger zijn geweest.

 

3 reacties op ‘Geduld hebben mevrouw !

  1. Of ik mn eigen verhaal lees! Na 3 jaar na diagnose is het nog steeds vaak ploeteren. Ik ben ook heel blij dat ik er nog ben maar had niet verwacht dat ik zoveel zou inleveren. Voor mij is het echt de moeheid en concentratie en geheugenproblemen. En de pijn in gewrichten die af en toe niet uit te houden is. Je bent echt niet de enige!! Sterkte en hoop dat het snel beter voor je gaat!

    Liked by 1 persoon

  2. Ik versta je maar al te goed meid, En nu denk ik zelf ook , de mensen die negatieve commentaar geven , zijn mensen die in hun eigen leven zelf nog niks ernstigs hebben mee gemaakt.Mij kan dat ook zo razend maken !!!! En soms heb ik van die ween- momenten als niemand anders het ziet omdat je je toch niet kan verdedigen of te moe om daar woorden aan vuil te maken…Je wil vooruit, maar het gaat gewoonweg niet. Daar word je ook depri van …… Het is als een mes dat door je hart gaat als ik zulke commentaren hoor.. Je wil vooruit,…. de ene dag lukt het al iets beter dan de andere ……en dan weer een ganse dag KO. Sommige mensen willen dat gewoon niet begrijpen. En zeker in jou geval wat nog 1000 keren erger is dan wat ik heb. En we hopen voor jullie dat jullie kinderwens nog mag uitkomen. Misschien met nog een beetje geduld ……Je weet, we zijn er voor jullie xxx

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s